|
ilge
bu gün yaşam dolu bir arkadaşımı daha kaybettim. hoşçakal ilge.
üzülüyorsun, için acıyor elbet. öte yandan normalleşiyor yaşanmışlığının içinde. ama en çok korkusuzlaştırıyor yaşadıklarına ve yaşayacaklarına karşı. ne olacak ki, en fazla ölürsün. ve sadeleştiriyorum düşüncelerimi ve yaşantımı. bu gece yastığıma başımı koyarken biliyorum yarınki dertler dert değil.
"canımıniçi" söz aldı benden; hiçbir yere yitip gitmeyeceğim. ve olup bitenlerin iyi taraflarını görüp düşüneceğim.
|
|
Perşembe, 06 Mayıs 2010 02:02 tarihinde güncellendi |
|
büyümek gerek
illüstrasyon: bruno amadio
şimdiki ben; çocukken başkaları tarafından yaratılan ben. vedalaşmanın vakti geldi çocuk benle.
kendi yarattığım adam kendi adımları ile yol almalı. ağır gelecek, zor gelecek, acı verecek.
hoşçakal...
...
çünkü her şey eskiye kaldı, anılar bile
her şey, ama her şey eskiye kaldı
vakit yok bir daha yemyeşil eylül tramvaylarına.
...
e. cansever
|
|
Pazartesi, 03 Mayıs 2010 12:02 tarihinde güncellendi |
|
Çin Bambusu
cumartesi günü adalara tekne gezisi yapacağım hayali ile 2 saatlik uykumla yatağımı terk ederken kendimi 6 metrelik bir eğitim yelkenlisinin içinde bulacağımı bilmiyordum.
uzaktan baktığınızda gözünüze zor gelen bir konunun eğitimine başlamak hep tedirgin etmiştir. diğer tarafta durup tango öğrencilerimi gözlemleyerek bu duruma hep tanık oldum fakat sanık olmak başka imiş.
|
|
Çarşamba, 28 Nisan 2010 10:39 tarihinde güncellendi |
|
kediler
meğer evdeki kedini kedilere alerjisi varmış. maalesef birlikteliğimiz kısa sürdü. umarım sıcak ve sevgi dolu bir yuvaları ve hayat arkadaşı insanlar bulurlar. (bu yazıyı okuyan birileri onlarla tanışmak isterse yardımcı olurum, hoş çocuklar).
çarşamba sınıfımızla keyifli bir ders yaptık.
|
|
Çarşamba, 21 Nisan 2010 23:57 tarihinde güncellendi |
|
bugün yaşantıma iki kedi daha girdi. evdeki diğer kedinin kıskançlık yapmaması sevindirici. ilk kedi arkadaşım marlon'du. on iki yıl arkadaşlık ettik. güzel ve dolu birlikteliğimiz iki ev gördü. kediler ev değiştirmeyi sevmezler ya bana da marlon'dan bulaşmış olmalı bu duygu. istemesem de on yedi ev değiştirmişim. her iki yılda bir. kim seçebilir ki yazgıyı?
...
"insanın kendi seçtiği toprak
-doğrusu, toprağın seçtiği insan-
dirimin geleceğini doğuruyor durmadan"
...
alıntılarla / turgut uyar
|
|
Salı, 04 Mayıs 2010 10:01 tarihinde güncellendi |
|
|
|
|
Sayfa 5 - 5 |
